نکات مهم

1. مراقبه يا مديتيشن را روزي دوبار صبح و بعد ازظهر و هر بار20 دقيقه انجام دهيد.



2. در مراقبه همه چيز بايد طبيعي پيش برود و هيچ قصد و منظوري نبايد داشته باشيد. اگر چه مراقبه دستاوردهاي فراواني از جمله بهبود تمرکز دارد اما هنگام انجام تکنيک، مطلقاً نبايد انتظار چيزي را داشته باشيد. حتي به اين فکر نکنيد که داريد با قسمتهاي عميق مغز ارتباط برقرار مي کنيد. فقط تکنيک را به مدت 20 دقيقه انجام دهيد و مانترا را تکرار و تکرار کنيد. پس هر انتظاري در طول مراقبه، خود نوعي فکر محسوب مي شود که اين تفکر با فلسفه انجام مديتيشن منافات دارد.



3. فکرهايي که در طول مراقبه به ذهن شما خطور مي کند کاملاً طبيعي است. مثلاً شايد حدوداً يک دقيقه از جريان مراقبه شما نگذشته باشد که فکري يا خاطره اي به ذهنتان خطور کند. اين کاملاً طبيعي است و مطلقاً نبايد جلوي اين روند طبيعي را بگيريد. بگذاريد فکر، شما را با خود به هر جايي که مي خواهد ببرد و دوباره به مانتراي خود باز گرديد. دوباره فکر ايجاد مي شود و دوباره مانترا. همان قدر از تکرار مانترا استقبال کنيد که از فکر استقبال مي کنيد. هر دو را به عنوان يک طبيعت و يک واقعيت بپذيريد.



4. در طول مراقبه لحظاتي هست که در ذهن شما فقط مانترا وجود دارد و لحظاتي هم هست که مي بينيد از مانترايتان غافل شده ايد و داريد فکر مي کنيد. لحظاتي وجود دارد که شما در ذهن خود هم مانترا داريد و هم فکر، و سرانجام زماني پيش مي آيد که شما نه مانترا داريد نه فکر. همه اينها طبيعي است. چه مانترا، چه فکر، چه فکر و مانترا با هم و چه هيچ کدام. براي همين است که مي گويند در مديتيشن همه چيز طبيعي است. بگذاريد با تکرار مانترايي که اراده کرده ايد، فکرتان به هر سو که مي خواهد برود؛ يا در مانترا غوطه ور شويد يا در فکر، يا در هردو و يا در هيچکدام. تأکيد مي کنيم هر مقاومتي در مقابل جريانهاي فکري که به ذهنتان خطور مي کند غلط است. فقط آسوده بنشينيد و به تکرار مانترا بپردازيد و اين را بيست دقيقه ادامه دهيد.



5. فکرهايي که به ذهن شما خطور مي کند، در حقيقت نوعي پالايش است. اين فکرها از قسمتهاي عميق ذهن يا ناخودآگاه يا حافظه بلند مدت به سطح مي آيند و خالي مي شوند. گاهي اوقات خاطره ديروز، رؤياي فردا و گاهي اوقات رويدادهاي گذشته شما به ذهنتان مي آيند. بگذاريد همه اينها بيرون آيند و درونتان پالايش شود. پس از چند روز تا چند هفته انجام تمرين مداوم اين تمرين، به چنان پاکي درون و خلأ ذهني مي رسيد که تجربه اش برايتان بسيار جالب و دوست داشتني است.



6. شرايط محيطي که در آن به انجام مراقبه مي پردازيد با شرايط ريلکسيشن تفاوتي ندارد. محيطي آرام، نسبتاً ساکت و بي دغدغه.





فرآيند مراقبه

اما ببينيم مراقبه يا مديتيشن چگونه پالايش ذهن را موجب مي شود و درون را ازتنشهاي عصبي و فشارهاي روحي پاک مي کند. با تکرار مانترا، کم کم ذهن آسوده و خالي و راحت مي شود و به دنبال آن، جسم راحت مي شود. وقتي جسم راحت شد و ذهن آسوده بود، شما در يک حالت استراحت عميق به سر مي بريد که مي گويند اين استراحت عميق دو برابر، مؤثرتر از خواب است.



در يک استراحت عميق، شما به ناخودآگاه دسترسي داريد و با لايه هاي عميق مغز مانند خواب که در آن رؤيا مي بينيد، ارتباط برقرار مي کنيد. در اين آرامش و استراحت عميق و ارتباط با ناخودآگاه، تنشهاي عصبي، فکرهاي مزاحم و خصوصاً شايد افکار ناراحت کننده شما از عمق به سطح بيايد. بيرون آمدن اين خاطرات، شايد کمي جسم را پر تنش و منقبض کند. اين انقباضات عضلاني ذهن را فعال مي کند و در نتيجه اين فعاليت فکر، توليد مي شود. پس از لحظاتي فرو رفتن در فکر، مجدداً به مانتراي خود باز مي گرديد و مانترا ذهن را آسوده مي کند و اين چرخه مجدداً تکرار مي شود. شايد در بيست دقيقه مراقبه يک وعده شما اين چرخه چندين بار تکرار شود و اين پالايش چندين بار صورت گيرد.





مديتيشن واقعي

عده زيادي از اين مسأله نگران هستند که آيا تمرين را درست انجام مي دهند يا خير. علت اين نگراني و وسواس، غالباً بدان خاطر است که شخص در جستجوي انبوهي از جنبه هاي سحرآميز است.



ريلکسيشن و مديتيشن، تمرينات بسيار ساده و راحت و معمولي هستند که عمدتاً به هدف آرامش و تمرکز و آگاهي خالص انجام مي شود. به هيچ عنوان تصورات عجيب و غريب درباره اين تمرينات نداشته باشيد و منتظر نباشيد که اتفاق خاصي بيفتد. مديتيشن بايد يک روند ساده، آرام، دايمي و همراه با زندگي داشته باشد. مشکل ديگر اين است که عده اي ادعا مي کنند که نمي توانند در مديتيشن تمرکز داشته باشند و با ناراحتي مي گويند افکار نمي گذارند من در مانترا متمرکز شوم. مجدداً تأکيد مي کنيم که افکار، بخشي از مديتيشن هستند. البته به تدريج که تمرين را به طور مستمر انجام مي دهيد، ذهن شما کمتر متفرق مي شود و ديگر از اين شاخه به آن شاخه نمي پرد و آن تمرکز فکري که مد نظر شماست به تدريج خود را نشان مي دهد.





تلفيق ريلکس و مراقبه براي تمرکز

گاهي اوقات ما حتي توصيه مي کنيم ريلکسيشن و مديتيشن را با هم و با کمي تفاوت انجام دهيد. ابتدا وارد مرحله ريلکس شويد و اين سؤال را به طور ذهني از باطن خود بپرسيد که: "من چه کسي هستم؟". پاسخ شما اين است که "من جسم نيستم." بر اين معني فکر و تعمق کنيد. مجدداً از خود بپرسيد: "من چه کسي هستم؟" و پاسخ دهيد:"من اضطرابها و هيجانها نيستم." بر اين معني فکر و تعمق کنيد. دوباره سؤالي را مطرح کنيد: "من چه کسي هستم؟" جواب اين است: "من افکارم نيستم". بر اين معني فکر و تعمق کنيد. سؤال کنيد: "من چه کسي هستم؟" "پس من چه کسي هستم؟" و جواب نهايي شما اين است: "من يک مرکز شعور ناب هستم." بر معني اين فراز تعمق و دقت کنيد. گاهي اوقات توصيه مي شود که هر بار يکي از اين سؤالات را از خودتان بپرسيد و گاهي مي توانيد اين سؤالات را به همان ترتيبي که گفتيم در يک مراقبه به طور کامل انجام دهيد.